Images Ne Yaparsam Yapayım

Ne yaparsam yapayım, gördüklerim hiçbir zaman değişmeyecek; ta ki gördüklerimin başına benim yaşadıklarım gelene dek. İstediğin kadar samimi, istediğin kadar insancıl bir tavırla yaklaş insanlara; karakterlere, mevkiye, hatta en yüksek makama… İnsan davranışları, çoğu zaman karşımızdakinin yaşadıklarını kendi başına gelmeden anlamanın ne kadar zor olduğunu gösteriyor.

İnsan karakteri, istekler ortaya çıkınca görünür

Bir insan, senden istediğini alana dek savaşabilir, sataşabilir; hatta daha önce hiç yapmadığı şeyleri yapıp karşında diz çöker gibi görünebilir. İstediğini alıncaya kadar… Senin ne kadar bilgili ya da bilgisiz olduğunun da önemi kalmaz. Bazen önemli olan, insanın ne bildiği değil, neyi elde etmek istediğidir.

Bir gün, sana verilmiş mutluluğu, rahatlığı, huzuru ve ihtişamı almak için biri çıkıp keyfini ayaklarının altından bir halı gibi çekebilir. İnsanların çıkarcı davranışları, en çok da huzurun bir anda bozulduğu böyle zamanlarda görünür olur. O ana kadar değişmeyecek sandığın şeylerin nasıl sona erebildiğini, gözlerini kapadığında anlarsın.

Toplumsal roller ve değişen kostümler

İstediğin kadar vaaz ver; pırıltılı kutularla başını döndür, hayallerini umutlandır. Yaşarken bazen her şey hiç bitmeyecekmiş gibi gelir. Gözlerinle tablonun renklerini oluşturur, o renklerin kalıcı olduğuna inanırsın. Sonra gözlerini kapadığında, hiçbir şeyin olduğu yerde kalmadığını fark edersin.

Televizyon kanalları, reklamlar, broşürler, filmler ve diziler… Hepsi bir mesaj verir. Kürsüye çıkanlar vaazlar verir. En iyi rolünü oynayan, en çok insanı kendi tarafına çekendir. Bu rollerin hiç bitmeyeceği sanılır; önümüze çeşit çeşit kıyafetler dizilir, çevremizde pervane gibi dönüp dururlar.

İnsan kendine bir kıyafet seçer; çoğu zaman bu, bir kostümdür. Gün be gün, an be an kokteylden partiye, toplantıdan kahve içmeye; sinemadan spora, oradan yatağa kadar kostümünü değiştirir. İçindeki canavarı terbiye etmeden, bunun bir kostüm olduğunu bilmeden sahnesinde sürekli başka bir hâl gösterir. İçinde yananları görmeden… Toplumsal roller ve insan karakteri arasındaki bu gerilimde, insanın gerçek sesi bazen giydiği kıyafetlerin altında kalır.

Ruhlar her gün daha ne kadar yenilenebilir? İnsan, her yeni güne uyandığında gerçekten yeniden mi başlar?

Read more »

Images Saf Sevgi Özdedir

Son zamanlarda kendimce içine çekilmiş, hayat yolculuğun da doğruları nasıl seçebilirim ? Doğru karar verdiğimi nasıl anlayabilirim? Ve doğrular gerçek mi yoksa bizim yarattığımız şeyler mi doğru?   Nedir doğru?  Sorgulayarak, araştırarak köşeme çekildim.  Birazda münzeviyim ;

Şehrin gürültüsünden uzaklaşarak, yaşadığımız ilişkileri iş-aile-eş-çocuk bir bütün olarak görerek odaklanmaya, gözlemlemeye koyuldum. Pek iç  açıcı değildi bu güne kadar gördüklerim en azından beni tatmin etmiyordu özel bir şey olmalıydı , değerli ve hiç bitmeyecek bir şey olmalıydı.

Okuduklarımı aktarmak istiyorum;

Yaşam nasıl sorunlu olabilir? o bir boşluktur, onun içi kalabalık değildir, kalabalık olan senin zihnindir ve yaşam daima boşluğun dansına eşlik eder. Onun içinde sevginin evi vardır ve insanlar bu boşlukta kurulmuş olan sevgi evini ona kattığı anlamlar ile şekillendirir. ‘ Ben üzgünüm ‘  dendiğinde ona enerjini katmış olursun, ona can verirsin, onu farkında olmadan beslemişsindir. Ve beslediğin her ne ise büyümeye başlar. Aşk beslersen Aşk büyür, Korku beslersen Korku büyüyecektir.  Hiçbir sorun ciddiyet taşımaz , o saf haldedir, o sadece mevcut enerjisi ile gelir, o tarafsız durumdadır;  yoğunluğu ne fazladır ne de azdır. Ve onu yoğunlaştıran senin bakış açındır. Onu ne kadar büyütürsen o kadar sorunlu hal alır. Ona kattığın yoğunluğu azaltırsan , o önce bir portakal büyüklüğünde olabilir, sonra onu bir fındık kadar küçültebilirsin ve onu sonunda toz parçaları haline getirerek üflersen kaybolacaktır.

Ve her şeyin içinde mutlak sevgi vardır. Sevginin içinde var olmadığı hiçbir şey yoktur , o her duygunun , her olayın ve her anın içinde mutlaka vardır. Ve o derinlerdedir. 

İyi yahut kötü, olumlu yada olumsuz durum, duygu nasıl olursa olsun, geçecektir, bu yaşamanın gerçeğidir, senin bir şey yapmana gerek yoktur; yaşam böyle işler. Sahte olan zamanın içinde tezahür eder ve zamanın içinde kaybolur. Zihnin içinde tutunduğun her gerçek dışıdır, önce bunu idrak et. Yaşamın akışında her şey mevcuttur bunu kabullendiğinde içindeki Sevgi tomurcuğu filizlenmeye başlar. Sen, bugün sahip olduğun inançların ve kendi doğruların ile yaşamı kendine zindan ettiysen bir yerlerde yanlışlık vardı. Doğrular ve inançlar hakikati gösteren işaretler olabilir; fakat hakikatin kendisi değildir, onlar sana toplum tarafından empoze edilmiştir ve artık değiştirme zamanın gelmiştir.

Read more »