İnsanlar geçmişle ilgili çok fazla endişe duydukları için ben onu dikkate almayı neredeyse tamamen bıraktım. İnsanlara zorluklarla başa çıkmaları konusunda yardımcı olurken onları genellikle sadece boşaltıyorum ve o görüntülerin yerine insanların güçlü bir çekim hissettikleri şeyleri koyuyorum.
İnsanların ya olumsuz deneyimlerden kaçmaya ya da
olumlu şeylere yaklaşmaya doğru motive edilebildikleri genellikle söylenen bir
şeydir. Ben insanların arzularını, umutlarını ve hayallerini daha belirgin bir
hale getirerek ve böylece onları gerçekten karşı konulamaz bir hale getirerek
bunu yapıyorum.
Eğer zorlantılar söz konusuysa onları sanki yolda bir tomar para gördüklerinde nasıl o parayı alacaklarsa gitmek istedikleri yönde de aynı şekilde ilerlemeye kendilerini mecbur hissetmelerini istiyorum. Parayı gördüklerinde beyin, ‘O paraların nerelerde dolandığını bilmiyorsun. Üzeri mikrop dolu olabilir' diye düşünmez. Gidip onu almaya yönelir.
İnsanların yapmaya değer buldukları şeyler konusunda
kafalarında oluşan fikirlere karşı da aynı hızda yanıt verebilmeleri gerekiyor.
Bu şeyler ilişkilere değer vermek, çocuklara onları sevdiğini söylemek, gidip
çalışmak istedikleri işleri bulmak olabilir. İnsanların önemli ve ödüllendirici
şeyleri fark etmeleri ve onlara odaklanmaları gerekiyor, hayatta korkunç ve
kötü olan şeylere değil.














