Images Sufi, Mevlana Celaleddin Rumi

Güneş Işığında toz benim, güneşin küresi ben.

Read more »

Images Mevlana (Mesnevi')

Beri gel, daha beri, daha beri.
Bu yol vuruculuk nereye dek böyle?
Bu hır gür, bu savaş nereye dek?
Sen bensin işte, ben senim işte.

Ne diye bu direnme böyle, ne diye?
Ne diye aydınlıktan kaçar aydınlık, ne diye?
Topumuz bir tek olgun kişiyiz, bir tek,
Ne diye böyle şaşı olmuşuz, ne diye?

Zengin yoksulu hor görür, ne diye?
Sağ soluna yan bakar, ne diye?
İkisi de senin elin, ikiside,
Peki, kutlu ne, kutsuz ne?

Topumuz bir tek inciyiz, bir tek.
Başımız da tek, aklımız da tek.
Ne diye iki görür olup kalmışız
İki büklüm gökkubbenin altında, ne diye?

Sen habire gevele dur bakalım,
Habire ‘Usul boylu birlik çam ağacı’ de,
Sonu nereye varır bunun, nereye?

Şu beş duyudan, altı yönden
Varını yoğunu birliğe çek, birliğe.
Kendine gel, benlikten çık, uzak dur,
İnsanlara katıl, insanlara,
İnsanlarla bir ol.
İnsanlarla bir oldun mu bir madensin, bir ulu deniz.
Kendinde kaldın mı bir damlasın, bir dane.

Ama sen canı da bir bil, bedeni de,
Yalnız sayıda çoktur onlar, alabildiğine,
Hani bademler gibi, bademler gibi.
Ama hepsindeki yağ bir.

Dünyada nice diller var, nice diller,
Ama hepsin de anlam bir.
Sen kapları, testileri hele bir kır,
Sular nasıl bir yol tutar, gider.
Hele birliğe ulaş, hır gürü, savaşı bırak,
Can nasıl koşar, bunu canlara iletir.

MEVLÂNA

Read more »

Images Mutluluk: Mutlu Olduğunuzda Yalnızca Siz Etkilenmezsiniz

Mutlu olduğunuzda mutluluğu yaşayan yalnızca siz değilsiniz. Sevgi dolu olduğunuzda sevgiyi, barış ve huzur içinde olduğunuzda da bu duyguları yalnızca kendi içinizde yaşamazsınız. Bu yazının temel düşüncesi, insanın iç dünyasında yaşadığı hâlin çevresine ve başkalarının hayatına da uzanabileceğidir.

Mutluluk enerjisi çevreye nasıl yansır?

İnsan bazen kendi duygularını yalnızca kendisine ait sanır. Oysa sevgiyle, kabulle ve huzurla yaşadığımızda, bu hâllerin başkalarına da dokunabileceği fikri üzerinde durmaya değer. Mutlu olmak burada yalnızca iyi hissetmek değil; içinde bulunduğumuz hâlin çevremize nasıl yansıdığını da fark etmektir.

Sevgi dolu olduğunuzda sevgiyi yaşayan yalnızca siz değilsiniz. Barış ve huzur içinde olduğunuzda, bu duyguların anlamı da kişisel sınırlarınızın ötesine taşar. Mevlana olmanın, yani Mevlanalığı yaşamanın da yazıda bu şekilde anılması, kişinin kendi iç dünyasındaki dönüşümün başkalarına uzanan yönünü vurgular.

Bu yaklaşımda mutluluk enerjisi, insanın yaşadığı duyguların toplu bilinçteki yaşam enerjisini etkileyebileceği düşüncesiyle ele alınır. Kişi bunu fark etse de etmese de, inansa da inanmasa da, kendi hâlinin daha geniş bir bütüne katkı sunduğu anlatılır. Dolayısıyla mutluluğun çevreye etkisi, yalnızca bir gülümsemenin ya da güzel bir sözün anlık karşılığı olarak değil, kişinin nasıl bir hâl içinde yaşadığına ilişkin daha geniş bir bakışla değerlendirilir.

Pozitif enerjinin insanlara etkisi

Yazıda, insanın yaşadıklarıyla oluşan enerjinin düşük ya da yüksek frekansta olabileceği belirtilir. Bu düşünceye göre kişinin enerjisi, toplu bilinçteki yaşam enerjisini etkileyebilir. Buradaki ana çağrı, kişinin kendi duygularına ve yaşam biçimine dikkat etmesidir: İçimizde taşıdığımız sevgi, kabul, barış ve huzur hâlleri yalnızca kendimiz için mi vardır, yoksa başkalarına da ulaşabilir mi?

Metinde Kanadalı doktor David Hawkins'in araştırmaları sonucu ulaştığı belirtilen değerler şöyle aktarılıyor:

• Pozitif olan ve her şeyi olduğu gibi kabullenen mutlu bir insanın yaydığı enerjinin, 90.000 insanın yaydığı düşük enerjiyi dengelediği ifade ediliyor.
• Sevgiyi gerçek anlamda yaşayan bir insanın enerjisinin, 750.000 insanın yaydığı düşük enerjiyi dengelediği belirtiliyor.
• Barış ve huzur içinde yaşayan bir insanın enerjisinin, 10 milyon insanın yaydığı düşük enerjiyi dengelediği aktarılıyor.
• Mevlanalığı yaşayan bir insanın enerjisinin, 70 milyon insanın yaydığı düşük enerjiyi dengelediği söyleniyor.
• Peygamber ya da Mevlana seviyesinde yaşayan bir insanın enerjisinin ise tüm insanlığın yaydığı düşük enerjiyi dengelediği ifade ediliyor.

Bu sayılar, yazının aktardığı Hawkins atfının bir parçasıdır. Buradaki anlatımın odağı, değerleri bir hesaplama yöntemi olarak kullanmaktan çok, sevgi ve huzur içinde yaşamanın önemini hatırlatmaktır. Mutluluğun ve pozitif enerjinin insanlara etkisi üzerine düşünürken, bu ifadelerin metindeki spiritüel yaklaşımı yansıttığını göz önünde bulundurabiliriz.

Bugün 90 bin insanı mutlu etmeye ne dersiniz?

İnsan her zaman peygamber ya da Mevlana seviyesinde yaşayamayabilir. Yazının sonunda gelen soru da tam burada anlam kazanıyor: Böyle bir seviyeye ulaşmış olmasanız bile, bugün 90 bin insanı mutlu etmeye ne dersiniz? Bu soru, büyük ve uzak görünen bir hedefi gündelik hayata taşımaya çağırıyor.

Mutlu olmak, sevgiyle yaklaşmak ve huzuru korumak kişisel bir başlangıç olabilir. Bu yazının bakışına göre, yaşadığımız hâl çevremize de uzanır; bu nedenle mutluluk yalnızca kendi içimizde olup biten bir duygu olarak görülmez. Bugün kendinizde büyüttüğünüz sevgi, kabul ve huzurun başkalarına nasıl yansıyabileceğini düşünün. Belki de mutluluk, önce kendi içinizde başlar; sonra etkisi sizin öngöremediğiniz kadar geniş bir alana yayılır.

Images Doğru Bakış Açısı

İnsan olarak hayatta acı ve tatlı pek çok olayla karşılaşırız. Yol arkadaşlarımız tarafından terk edilebilir, hastalanabilir, mal varlığımızı yitirebilir ya da sevdiklerimizin bize kapılarını kapattığını görebiliriz. Böyle zamanlarda yaşananları değiştiremeyebiliriz; fakat onları nasıl değerlendireceğimiz, vereceğimiz tepkiyi ve atacağımız sonraki adımı etkiler.

Bakış açısı, zor olayları nasıl değerlendirdiğimizi belirler

İnsanlar böyle durumlarda çoğu zaman çabuk sinirlenir ve üzülür. Hayata ve olaylara karşı bakış açılarında bir değişme olur; hatta kendilerine yapılanı başkalarına yapmaya kalkışabilirler. Bu tepki, insanın nefsi karşısındaki acizliğini gösterir. Nefsine yenik düşmeyen kişi ise yaşadığını sabırla karşılamaya ve bu durumdan nasıl olumlu bir sonuç çıkarabileceğini düşünmeye çalışır.

Read more »

Images Mevlana: İnci, Elmas ve Körlük Üzerine

İnciyi ve elması tanımak

Bak... Bil ki domuzların önüne inciler serilmez.
Mücevherden sarraflar anlar ancak, başkası bilmez.
Ne fark eder ki kör insan için elmas da birdir cam da.
Sana bakan bir kör ise, sakın kendini camdan sanma.

— Mevlana

Mevlana adıyla paylaşılan bu dizeler, her değerin onu tanıyabilecek bir göz ve anlayışla fark edildiğini hatırlatır. İnci ve mücevher, kıymetli olanı; onları tanıyan sarraf ise değerini ayırt edebilen kişiyi anlatan imgeler olarak karşımıza çıkar. Dizelerin ilk bölümündeki inciler, her yerde ve herkesin önünde aynı anlamı taşımayabilir: Bir şeyi sunmak kadar, onun değerini görecek birine ulaşması da önemlidir.

Mevlana'nın incilerle ilgili sözü ne anlatıyor?

“Domuzların önüne inciler serilmez” dizesi, kıymetli olanı takdir etmeyen kişilere emek ve değer sunmanın boşa gidebileceğini ifade eder. Buradaki inci benzetmesi yalnızca bir mücevheri değil, insanın kıymet verdiği düşünceyi, sözü ya da emeği de çağrıştırır. Bu nedenle Mevlana'nın incilerle ilgili sözü, değerli olanı kiminle paylaşacağımızı düşünmeye davet eden bir öğüt gibi okunabilir.

Ardından gelen sarraf imgesi, değer bilgisine dikkat çeker. Bir mücevherin kıymetini herkes aynı ölçüde anlayamayabilir; onu tanımak, dikkatle bakmayı ve ayırt etmeyi gerektirir. Bu karşıtlık, şiirin temel fikrini sade biçimde kurar: Bir şeyin değer görmemesi, onun değersiz olduğu anlamına gelmez.

Körlük, elmas ve cam benzetmesi

“Ne fark eder ki kör insan için elmas da birdir cam da” dizesinde körlük, mecazi anlamda ayırt edememeyi anlatır. Elmas ile camın aynı görünmesi, bakan kişinin değerlendirmesindeki sınırı gösterir; elmasın değerini ortadan kaldırmaz. Mevlana'nın körlük ve elmasla ilgili sözü, insanın kendi kıymetini yalnızca başkalarının yargısına göre belirlememesi gerektiğini düşündürür.

Son dizedeki “sakın kendini camdan sanma” ifadesi, bu düşüncenin doğrudan öğüdüdür. Bir kişi seni göremiyor, anlayamıyor ya da değerini fark edemiyorsa, bu durum senin değerini belirlemez. Mevlana'nın kendini camdan sanma sözü, dışarıdan gelen her yargıyı mutlak kabul etmemeyi ve kendi kıymetini unutmamayı hatırlatır.

Mevlana sözlerinin kısa hatırlatması

Bu dizelerin etkisi, yalın imgelerle güçlü bir karşıtlık kurmasından gelir: inci ile sıradanlık, sarraf ile ayırt edemeyen kişi, elmas ile cam. Mevlana sözleri arasında paylaşılan bu metin, değer bilmenin önemini anlatırken kişinin kendine bakışını da sorgulatır. Başkalarının göremediği bir değer, sırf fark edilmedi diye yok olmaz.