Kendimiz olmanın ilk adımlarından biri, ebeveynlerimizle ve çocukluğumuzla ilgili bizi sınırlayan konuları fark edip çözümlemektir. Geçmişte öğrendiğimiz düşünce ve davranışlar, bugün yaşadıklarımızı etkileyebilir; bazen yaşam, çocukluğumuzun tekrar eden bir hâli gibi karşımıza çıkar.
Bu nedenle yaşamımızda yolunda gitmediğini düşündüğümüz bir durum sürekli tekrarlanıyorsa, bu örüntünün nereden geldiğine bakmak yararlı olabilir. Çoğu zaman ebeveynlerimizle çocukluk döneminde çözümlenememiş konular, bugünkü bakış açılarımızda ve seçimlerimizde iz bırakır. Ebeveynlerle ilgili çocukluk konularını çözümleme, bu tekrarları fark etmenin ve kendi yaşamımızdaki etkilerini anlamanın başlangıcıdır.
Çocuklukta oluşan kalıpları fark etmek
Bir döngüyü değiştirmek için ilk adım, neleri tekrar ettiğimizi ve geçmişten neler taşıdığımızı tespit etmektir. Çocuklukta oluşan tekrar eden yaşam kalıpları; kendimiz, ilişkilerimiz ve yaşamın nasıl olması gerektiği hakkında öğrendiğimiz düşüncelerle bağlantılı olabilir. Bu düşüncelerin bir kısmı ebeveynlerimizin hayata ve bize ilişkin bakış açılarının yansımasıdır.
Kendimize şu soruları sormak, bu kalıplara dikkat kesilmemize yardımcı olabilir: Hangi durumlar hayatımda tekrar ediyor? Ebeveynlerimin düşüncelerine uyduğumda ya da onlardan farklı bir seçim yaptığımda neler hissediyorum? Bu soruların amacı geçmişi yargılamak değil, bugünkü yaklaşımımızı daha açık biçimde görebilmektir.
